sobota, 31 maja 2014

Gra językowa - kanji

Wybaczcie, że ostatnio tak zaniedbałam tego bloga, ale chyba już przywykłam do przekręcania słów - wczoraj w czytance, przez złe odczytanie, z ust zamiast "chmurki" [kumo] wyszedł "miś" [kuma] - oraz zbliża się koniec semestru, a co za tym idzie: testy, kolosy, egzaminy, płacz, zgrzytanie zębami, myśli jak na 101 sposobów zamordować swoją lektorkę itp.
Do tego w przerwach między jedną wysmarkaną chusteczką a drugą, rysuję komiksy (mniej lub bardziej udane) na Buby Losu.

Jednakże! Wpadł mi do głowy pomysł na grę językową. Moi studenci w tej chwili pewnie sobie myślą: Boże, ją też dopadło...
Spokojnie, poziom rozrywki ten sam, do którego przywykliście :)
YEY!

No to zaczynamy. Na czym to polega? Mamy znak "usta" 口 i musimy utworzyć jak największą ilość istniejących kanji dodając do 口 jedynie 2 kreski! Np. 田・旧
Można ten "kwadrat" modyfikować (by był bardziej prostokątny) tak jak ma to miejsce w moim drugim przykładzie.

Jeśli dobrze poszukałam to jest w sumie 28 możliwości.

Swoje propozycje można podawać w komentarzach pod tym postem.

Miłego główkowania ;)

Odpowiedzi

czwartek, 29 maja 2014

"Słowo na niedzielę" - maj 2014

1. らりる (rariru) - To stan "upojenia" przez różnorakie substancje takie jak, np. narkotyki czy nawet rozpuszczalnik. Jak mówią rodzimi 'druidzi' spod monopolowego: "Po Borygo się nie rzygo". Od mniej więcej lat 90tych XX w. らりる może też określać stan, kiedy jesteśmy niewyspani, głowa nas napieprza i nasze działania pozostawiają wiele do życzenia, czyli standardowy, zwykle poniedziałkowy, nieogar.


2. おな中 (onachuu) - to skrót od 同じ中学校 (onaji chuugakkou), który do zwykłej japończyzny przeszedł z コギャル語 (kogyarugo), czyli paplania małolat buszujących po galeriach handlowych za nowymi, modnymi ciuchami. Samo słowo oznacza "gimbusa" z tej samej szkoły lub absolwenta tego samego gimnazjum.


3. ブッチ (bucchi) - zjawisko, z którym spotykam się częściej niż bym chciała. "Bucchi" (jako rzeczownik) lub "bucchi suru" (jako czasownik) to nieusprawiedliwiona nieobecność w szkole/w pracy.


4. キャンギャル - (kyangyaru) - skrót od キャンペーンガール (kyanpeen gaaru) co oznacza naszą swojską hostessę znaną m.in. z marketów.



wtorek, 20 maja 2014

Co robić po japonistyce - dalsze rozważania

Temat powraca do mnie jak sierść mojego psa na świeżo wypranych ciuchach. Co jakiś czas dostaję wiadomości na fb, forum, gg (no, tego już od 2 miesięcy nie używam), z pytaniem - "co robić po japonistyce". 

Ok, wiem, że część moich czytelników stoi przed wyborem wybrania kierunku studiów i jestem pewna (no jestem w stanie się założyć nawet o ciastka - mmmm ciastka), że każdemu przez myśl przemknęło hasło "japonistyka". Pewnie wiecie (zakładam, że tak), że mamy w Polsce japonistykę jako filologię (UJ, UAM, UMK) i jako kulturoznawstwo (UW). Na poziomie licencjatu oba typy wyglądają niemal identycznie i dopiero na studiach magisterskich widać, gdzie jest większy nacisk na kulturę (zajęcia z japońskiego są w niewielkiej ilości), a gdzie bardziej stawia się na język. Weźmy na tapetę filologię japońską, bo taką ukończyłam i z tym jestem bardziej obeznana. Na stronach www uniwerków można nieraz poczytać o "specjalizacjach", które w praktyce wyglądają tak, że wybiera się tematykę pracy licencjackiej/magisterskiej, promotora, który będzie w stanie nam to poprowadzić i tyle z wyboru. Standardowe specjalizacje to literaturoznawstwo i językoznawstwo, ale czasem dojdzie też kulturoznawstwo, historia itp. Czyli "specjalizacji" jako takich - w postaci osobnych przedmiotów specjalistycznych - w trakcie studiów się nie uświadczy (a przynajmniej jak ja kończyłam, to się nie uświadczyło) . 

To teraz szybki skrót, co można robić po filologii? A co można robić po jakiejkolwiek filologii, np. angielskiej, niemieckiej, francuskiej itd? No? Po filologii - poza tym, że ma się wiedzę (jakąś, różnie przyswojoną) na temat kultury, literatury, historii danego kraju - to przede wszystkim ma się opanowany język (tu też stopień znajomości to kwestia mocno indywidualna). Japonistyka nie jest tu wyjątkiem od reguły. Czyli znając język przede wszystkim przychodzą na myśl 2 zawody - nauczyciel i tłumacz. Jeśli komuś nie pasuje ani jedna, ani druga opcja to musi sięgnąć po dodatkowe kwalifikacje, bo sama filologia nic więcej nam nie da

1. Tłumacz - biuro tłumaczeń, freelancer
Czy same studia wystarczą by być dobrym tłumaczem bądź nauczycielem? Nope. Zajęć z metodyki nauczania można ze świecą szukać i uczelnie nawet nie ściemniają w planie studiów, że coś takiego przewidują. A co do tłumaczeń to owszem, takie zajęcia są i to nie w ciągu jednego roku, ale kilku. Problem w tym, że tłumaczenia, powiedzmy na to, bardziej życiowe, czyli wszelakiej dokumentacji, instrukcji, dyplomów itp. są właściwie traktowane po macoszemu i jako dodatek do tych "prawdziwych" tłumaczeń, czyli ślęczeniem nad tekstami z literatury pięknej (nieraz z przed ponad 100 lat). Są to też wyłącznie tłumaczenia pisemne, chyba że już jakaś uczelnia (poza podyplomówką na UAM) wprowadziła zajęcia z tłumaczeń ustnych.
To teraz sami się zastanówcie jak bardzo potrzebni są kolejni (a co roku japonistykę opuszcza kilkadziesiąt osób) tłumacze literatury pięknej. Takich książek nie wychodzi u nas wiele, więc nie jest to zbyt dochodowy profil tłumaczeń. Ok, zaraz fani m&a powiedzą "No ale komiksyyyy! To moje powołanie!". Biorąc pod uwagę, że kolejne tomy też nie pokazują się z taką częstotliwością jak świadkowie Jehowy pod moimi drzwiami, to o zarabianiu na tym nie ma mowy. Do tego tłumacz dostaje pieniądze za ilość znaków w tekście, a nie oszukujmy się, komiksy składają się głównie z obrazków, więc po zliczeniu wszystkiego do kupy wychodzi bida i majaki z głodu. 

Co w takim razie zrobić by po japonistyce być tłumaczem? Przede wszystkim nie liczyć na to, że ukończenie studiów załatwi wszystko i praca będzie na nas czekać. Nie będzie - ok, bywa że będzie, ale o tym później. Już w czasie studiów starajcie się tłumaczyć jak najwięcej różnorodnych tekstów. By dostać pracę liczy się doświadczenie, więc nie unikajcie wolontariatów w zamian za referencje (umówmy się, osoba bez doświadczenia dla pracodawcy w ogóle się nie liczy skoro ten ma kilku innych kandydatów z doświadczeniem). Gdy już nabierzecie nieco doświadczenia to postarajcie się o płatne zlecenia. Można spróbować wkręcić się na staż do biura tłumaczeń - oj niełatwa sztuka, ale nie niemożliwa; można stworzyć sobie profil na jakimś portalu dla freelancerów i szukać zleceń. Ważne by zacząć działać jeszcze w trakcie studiów! Po studiach to już nieco po ptokach i nim zdobędzie się doświadczenie w wymarzonym zawodzie, będzie się musiało chodzić codziennie do mniej wymarzonej pracy, bo w końcu za coś trzeba płacić rachunki i przeżyć kolejny miesiąc.

2. Nauczyciel
Tak jak wspominałam wcześniej, na studiach nie ma zajęć przygotowujących nas do tego zawodu. Sami musimy zdobywać doświadczenie poprzez korepetycje, lekcje w szkołach językowych i tu również należy zacząć jeszcze w czasie studiów. Ja idąc na studia szłam z myślą "po zrobieniu magisterki chcę zostać na uczelni i uczyć japońskiego kolejne pokolenia". Póki co to marzenie się spełnia i mam nadzieję, że ten stan się nie zmieni :). Sama zaczynałam od robienia darmowych materiałów pomocniczych w nauce japońskiego. Później zaczęłam pomagać przez internetu innym uczącym się, zaczęłam udzielać korepetycji, aż w końcu zaczęłam uczyć w szkołach językowych. Skąd szkoła ma wiedzieć, że my szukamy roboty? Jesteśmy tak upierdliwi, że wysyłamy/zanosimy swoje CV bezpośrednio do szkoły nawet jak ta nie dała ogłoszenia, że kogokolwiek szuka. Tak właśnie ja dostałam swoją pierwszą pracę w szkole - wysłałam CV, a po paru miesiącach jak kogoś potrzebowali to się do mnie zgłosili. 

Pisałam, że praca na nikogo nie czeka, ale to połowiczna prawda. Po tym jak zaczęłam się udzielać w necie, zamieszczać swoje CV tu i tam to po jakimś czasie szkoły same zaczęły do mnie pisać/dzwonić z ofertą pracy, bo skądś pobrały moje dane. Również firmy japońskie szukające tłumaczy zaczęły się do mnie zgłaszać, bo moje dane trafiły na jakąś listę japonistów (wiem, że kilkoro moich znajomych też jest na tej liście i również dostają maile z ofertami). Niemniej takie oferty to rzadkość w mojej skrzynce, więc trzeba się przygotować, że o pracę walczy się samemu, a nie, że to ona do nas przychodzi. 

Plusy/minusy
Plusy powyższych zawodów chyba są oczywiste dla każdego, kto chce pracować z językiem japońskim, a minusy? Praca w biurze tłumaczeń, czy jako wolny strzelec to wyczekiwanie zleceń - jest zlecenie jest kasa, nie ma zlecenia jemy tynk ze ścian. Praca jako lektor, to jak w zawodzie powyżej, praca na umowę - zlecenie lub o dzieło. Są grupy w szkole - są zajęcia i jest kasa, nie ma chętnych lub zaczną się wykruszać - mmmm tynk ze ścian.
Oczywiście zdarza się, że nam się poszczęści i dostaniemy umowę o pracę, a to już daje comiesięczny stały dopływ gotówki, ale zwykle jednak to są tzw. "umowy śmieciowe", które dają pewną swobodę i mniejsze obciążenie podatkowe, ale przeważnie nie mamy stałej pensji. 

3. Tłumacz - firma
W kwestii finansów najbardziej opłacalna opcja (z umową o pracę), ale też najbardziej upierdliwa. Tłumacz w firmie zwykle nie tylko tłumaczy, ale zajmuje się wszystkim o co poprosi go szef - Japończyk. Mnie osobiście takie przywiązanie do biurka bardzo by denerwowało i nie zdecydowałabym się na taki rodzaj pracy pomimo wysokich zarobków (każda firma oferuje inne), ale są osoby, które lubią taki tryb. 

Pewnie zastanawiacie się ile jest firm japońskich w Polsce. Powiem, że tragedii nie ma i nawet pozwoliłam sobie znaleźć kilka linków obrazujących mniej więcej skalę tego zjawiska. 

Firmy japońskie w Polsce  - lista z przed kilku lat, więc część jest już nieaktualna. Osoby zainteresowane tematem same znajdą informacje w necie, gdzie można uderzać z CV, a gdzie jedynie pocałować klamkę.
Mapa firm - nieco inna lista

Linków do szkół językowych czy stron z ogłoszeniami korepetytorów/tłumaczy freelancerów nie podaję. To można sobie samemu znaleźć bez większego problemu.

4. Inny zawód
Pomysłów na siebie jest tyle ile ludzi na świecie. Nie chcesz być ani tłumaczem, ani lektorem? Żaden problem. Pomyśl co chcesz robić, następnie dowiedz się jakie wymagania musi spełniać osoba na danym stanowisku i już w czasie studiów zacznij działać w kierunku pozyskania potrzebnego doświadczenia.

Na koniec rzecz najważniejsza! Właściwie od tego powinnam zacząć cały wywód - jeśli nie interesuje Cię otoczka kulturowa, masz głęboko w pupu historię i literaturę danego kraju, a jedynie ślinisz się na hasło "język" to nie idź na filologię! Japonistyka to nie tylko nauka języka, ale całej, wspomnianej reszty. Jeśli chcesz się skupi wyłącznie na języku to idź na dobry kurs językowy (spokojnie, są takie, które uczą do poziomu uber - pro i super saiyan 4) oraz zrób sobie certyfikat potwierdzający twoją znajomość japońskiego. Nie każda firma czy szkoła językowa wymaga ukończenia studiów filologicznych, więc może będziesz mieć szczęście i inne papiery + doświadczenie wystarczą, by dostać upragnioną pracę. 

Pamiętaj! Nikt dziś nie da ci odpowiedzi na pytanie "czy pójście na japonistykę będzie opłacalne". Nikt nie wie (nawet Ty), czy w ogóle będziesz chciał pracować z japońskim, czy z czasem go nie znienawidzisz. Nikt nie wie jaka będzie sytuacja na rynku pracy za rok, a co dopiero za parę lat jak już ukończysz kurs/studia. Dla mnie przy wyborze kierunku było ważne by móc robić to co lubię, by uczyć się tego co mnie interesuje. Sam musisz sobie odpowiedzieć na podobne pytania i sam musisz zdecydować co dalej. 

niedziela, 11 maja 2014

Słowa klucze - kwiecień/maj 2014

Zauważyłam już jakiś czas temu, że nieraz ludzie trafiają na mojego bloga po hasłach od czapy co zdarza mi się komentować na FB. Ale, ponieważ teraz jest czas matur, wybierania studiów, bla bla bla, to coraz częściej zdarzają się hasła okołojaponistyczne i tak, najczęstsze z ostatnich miesięcy to:

1. "Co zrobić żeby dostać się na japonistykę?"
Odpowiedź: Uczyć się. Obecnie tylko dobrze (a właściwie bardzo dobrze) zdana matura rozszerzona umożliwia dostanie się na japonistykę dzienną.

2. "Co robi się na japonistyce?"
Odpowiedź: Na pewno nie uprawia się prosa i sorga. Oczywiście uczy się, a właściwie zapieprza jak dziki osioł, a to na jakie konkretnie przedmioty się zakuwa to można sprawdzić przeglądając plan studiów, który jest dostępny na każdej stronie katedry czy instytutu orientalistycznego danej uczelni. Jak ktoś nie potrafi samodzielnie znaleźć takich rzeczy w google to mam złe wieści odnośnie radzenia sobie na studiach.

3. "Czy ciężko dostać się na japonistykę?"
Odpowiedź: Ależ skąd. Dostaje się każdy z palcem w pupu, a te liczby że co rok jest z 15 osób na 1 miejsce to taka lipa dla plebsu jak istnienie yeti albo dzielnicowego.

4. "Praca po japonistyce"
Odpowiedź: Jak ktoś ma na siebie pomysł to w końcu znajdzie dla siebie miejsce, a jak nie ... witaj Biedronko!

I mój faworyt z przed 2 tygodni:

"Gestykulacja starszych ludzi"

...

Tu niech za odpowiedź posłuży obrazek znaleziony w googlach:

czwartek, 8 maja 2014

Dezercja z zajęć z drzewami w tle

Wczorajszy dzień to była jakaś masakra. Tak dużych braków w liczebności grup nie miałam od czasów sesji poprawkowej. Co lepsze, po zajęciach udało mi się spotkać, a nawet porozmawiać z niektórymi zbiegami :]
Dlatego też obrazek opisujący wczorajszy dzień to:


Ale były też pozytywne akcenty :). 2, nielicznych z obecnych studentów pisało poprawki z gramatyki i zaliczyło je rewelacyjnie, ale jeden z nich ciut pomylił się w znakach ^^' Zamiast 本 (hon, "książka") napisał 木 (ki, "drzewo"). Niby różnica 1 kreski, ale...

Było zdanie brzmiące po polsku "W niedzielę (m.in.) poczytam książkę, pooglądam tv." czyli: 日曜日に本を読んだり、テレビを見たりします。 (Nichiyoubi ni hon o yondari, terebi o mitari shimasu.). No i gramatycznie zapisał je dobrze, ale przez brak tej 1 kreski wyszło "czytanie drzew".

W kolejnym zadaniu należało odpowiedzieć na podane pytania i na 趣味は何ですか。 (Shumi wa nan desu ka.) - "Jakie jest twoje hobby?" otrzymałam: 木を読むことです。 (Ki o yomu koto desu.) - "Czytanie drzew." :D

Trzeba przyznać, przynajmniej był konsekwentny i poprawił mi humor na resztę dnia (^_^ ). 

PS
Może ja nie wiem, a faktycznie można czytać drzewa :D

  

piątek, 2 maja 2014

"Słowo na niedzielę" - kwiecień 2014

1. かまちょ (kamacho) - Skrót od かまってちょうだい (kamatte choudai), które można by przełożyć na "proszę zainteresuj się mną/pozawracaj mi głowę". Tego słowa zwykle używa się w sieci np. na Twitterze, FB czy Line kiedy chcemy znaleźć sobie towarzysza do wyjścia np. na miasto/do pubu by miło spędzić czas.

2. ハラミー (haramii) - to "kobieta w ciąży", połączenie słów 孕む (haramu - "być w ciąży" - jedno z kilku znaczeń) oraz angielskiej końcówki "-ee".


3. Wersja świąteczna:
復活祭 (fukkatsusai) lub イースター (iisutaa) to Wielkanoc
イースター・エッグ (iisutaa eggu) - pisanka
イースター・バニー (iisutaa banii) - zajączek wielkanocny


4. ヤンサラ (yansara) - skrót od ヤング・サラリーマン (yangu sarariiman), czyli młody pracownik firmy (w wieku 20-35 lat). To słowo łączy się też z fetyszem, w którym kobietę kręci młody facet pod krawatem . Drugie znaczenie tego słowa to określenie "salary mana", który cierpi na depresję z powodu swojej pracy.